Tid for ei oppdatering!

Eg var ho ei venninne i dag, det var skikkelig alrtig. Har lært masse;)
1. I Bergen må ein visstnok vera 18 for å leige film. Eg syns det var morsomt. Er tydigvis nokre fordelar med å bu på landet, der kjenner alle alle og derfor får ein leige film fordi folkene som leier ut film kjenner deg;)
2. Andre tingen eg lærte i dag var at om ein går på vinmonopolet bør ein passe seg for å møte på lærerene sine. Vi var med ei som skulle kjøpe til venninna mi, og derfor vart eg med inn (NEI, eg skulle ikkje ha noke:P) Der inne møtte me vistnok på læreren til venninna mi, noko som må ha vore utrulig pinlig. I byrjinga skjønnte eg ikkje kva som var så pinlig, men når ho spurte om ka eg hadde tenkt om eg hadde møtt på gamlelæreren min (ho som eg snakka med om ting), og då må eg innrømme eg blei litt satt ut. Om eg hadde møtt ho på vinmonopolet når eg var under 18 ville eg besvimt, eller mest sannsynlig bare sprunge ut! Resten av den turen var eg redd for å møte på ho... Haha^^, Bare tanken skremmer livet av meg...

Det kjem nok eit innlegg til før det nye året, men i verste fall får eg vel sei godt nytt år allereie no. La det nye året bringe med seg noe bedre enn det dette året har gjort.

Eg kom nettopp på eit ordatak. fra blåfjell, der eg har henta det fra i alle fall. "Om enden er god er allting godt..." Eg veit ting med meg vil ende godt til slutt, eg veit ikkje når. Men det skal bli herlig... Til slutt har eg klart meg gjennom det som er vanskeleg og då skal eg søren meg bare bruke erfaringene mine som noe positivt!

I dag har eg hatt ein strålande dag, det danner vel eit fint grunnlag for eit nytt år? For første gang kan eg sei at utenom nedturene har eg det faktisk fint. Og det er vel klart for å gjere det offisielt... Eg er ikkje lengre singel! Og jo, det er han. Igjen? Vil mange av doke kanskje tenke. Men om doke tenker sånn får det bare være. Hold det for dere selv, for aller første gang på veldig lenge føler eg at eg har noken som er veldig nær meg. Ikkje som ein bestevenn, for han vil aldri måle seg med mine beste venner. Men det er anneleis. Denne gongen veit me om alle feilene me ikkje kan gjere for å få forholdet til å vare lengre enn forgje gong, og tru meg når eg seier: Eg vil i alle fall ikkje behandle han slik eg har behandla han tidlegare.

Endelig finne på noe...

I morgen skal eg ut for første gang denne ferien, det er nok ganske lurt for meg. Skal handle nokre fåt ting før eg og ei venninne skal sjå film hos ho. Det blir kos trur eg...

Ellers er eg vel snart klar for å legge meg...

Juleferie...

Ferie er ikkje noke for meg... Veit du ka eg gjer når det er ferie? Jo, eg snur døgnet på hodet. Eg har ingenting å ta meg til, eg vil helst sove vekk heile dagene, så det bllir lite tid å sløse vekk. Men eg får nedtur på nedtur om kveldane, det er slik det alltid er, spesielt på denne mørke årstiden. I ferien får eg tid til alt eg ikkje får tid til til vanlig. Få dårlig samvittighet fordi eg spiser for mykje, få dårlig samvittighet fordi eg ikkje gjer nok, fordi eg ikkje gjer noko i det heile, berre sitt på ræva heile dagen. Eg får tid til å savne, noko som eg allerde har nok tid til på kvardagar. Eg får tid til å tenke på alt som er gått tappt, alle vennskapene eg aldri la nok tyngde på å beholde. Eller eg har dei fremdeles, men ikkje i det heile tatt på den måten at dei betyr så mykje som før. Dei forstår ikkje, dei forventer at eg blir bedre, men kva gjer eg? Eg tar tabeletter for å føle meg bedre, eg kutter til eg omtrent ikkje klarer å gå dagen etterpå (vel overdrevent, for eg plastra foten ganske heftig).

Eg har eit mål, eg har virkelig eit mål eg skal nå, men korleis veit eg ikkje. Eg trenger hjelp til den delen. Kanskje eg bare skal prøve å være dønn ærlig med psykologen min fra no av. Ja, tabeettene og kuttingen er bare et skrik om oppmerksomhet (i tillegg til at det faktisk hjelper), men ikkje fra han.

Eg aner ikkje kva eg trenger, men eg vil virkelig finne det ut. Nytt år nye muligheter...

En liten oppdatering etter natten...

...Eg sovna før tabelettene begynnte å virke... Eller eg blei svimmel og fekk litt hodepine, men det kan like godt være fordi jeg var trøtt. Og det var ikkje noke farlige tabeletter altså. Berre noken som skulle få meg på andre tanker. Eg angrer egentlgi litt på at eg ikkje tok ein til, men men... Sikkert til det beste at det blei med dei 100 mg.

Enda ein nedtur...

-Dette er den andre nedturen på tre dager, det er slitsomt.

Akkuratt no er det ikkje sånn veldig ille, no klarer eg meg... Om det blir verre får me berre sjå. Eg aner ikkje, føler veldig lite no. Eg har tabeletter og eg kan kutte. Faen altså, for ei natt...

All these distant faded memories
of everything I used to be
are bringing me down, yeah-
they're bringing me down,

Oppdatering: eg tok 100 mg av noke.. Det er ikkje mykje, merker ikkje virkningen enda...

Dette virker kanskje veldig rart, kanskje heilt tatt ut av det blå...
Kanksje grunnen til at eg er deporimert er at eg leiter etter noke som gjer livet mitt fantastisk, noke som gjer at eg gjer ein forskjell. Den dagen eg gjer ein forskjell trur eg faktisk at eg kan være fornøgd med meg sjølv, då trur eg alt dette er over...

Eg ba han velje...

Enten alt eller ingenting. Eg kan ikkje fortsette med å gi han godene når han ikkje vil ha heile meg. If you don't handle me at my worst you don't deserve me at my best, er det noke som heiter. Om han vil være smamen med meg så skal han få lov til det, om han berre vil ha godbitene får han gå eit anna sted. Denne gongen meiner eg det. Det er sterkt av meg å sei noke slikt, men denne gongen skal eg stå for det. Ikkje noke goder til han om han ikkje vil ha heile pakken...

Det endte egentlig i ein fæl nedtur, eller egentlig ein nedtur-opptur. Der eg egentlig er så langt nede at eg bare automatisk blir skikkelig vilter. Så kutter eg fordi eg er likegyldig.. Det er sært. Klokka er ti over fire om natten, eg burde ha sove, men nei... Eg er ikkje trøtt enda..

En positiv juleoppdatering!

Ja, for å si det sånn, eg har blitt flinkare å vera positiv med meg sjølv. I dag har eg hatt det fint, ikkje 100%, men eg har hatt det fint. Eg har sendt koslig julemelding til gamlelæreren min, og fått koslig svar der hun sa hun drev på å svarte på e-posten eg sendte for ei stund tilbake. Og savret var skikkelig koslig det og.

Det er lillejulaften, eller det er tre minutter igjen av lillejulaften, og eg veit at eg skal klare meg bedre neste år. Mykje som har skjedd i det siste som beviser at eg kan klare det. Dette kjem til å gå...

No er det to minutter til julaften, to minutter igjen av denne dagen som har vore fin!

Det har vært en lang natt for ei veninne av meg...

Eg våkna ed ein feiltagelse av vekkerklokka mi klokka 8 i dag tidlig, då såg eg på mobilen og eg hadde fått melding frå ei eg kjenner utrulig godt. Ho har det veldig vanskeleg, og eg skjønner ho godt. Men eg ville i alle fall sei at eg er glad i deg Nadir. Eg har aldri møtt deg fysisk, men bare gjennom alle de lange samtalene vi har hatt har eg blirr kjempe glad i deg. Det at du fortsetter å kjempe gjer at eg fremdeles har håp!

Eg er glad i nadir!